Aparaty ortodontyczne

I. Ruchome:

Składają się z części akrylowej (tzw. płyty) i drucianych łuków. Ich zaletą i jednocześnie wadą jest to, że pacjent może je wyjąć  z ust (aby np umyć zęby), ale w tym momencie przestają działać. Mają w związku z tym niższą skuteczność (i cenę), więc nie powierzamy im zazwyczaj zbyt ambitnych zadań. Stosowane najczęściej w okresie uzębienia mieszanego (7-10 rokiem żucia) lub po zakończeniu leczenia aparatem stałym (tzw. retencja) dla utrwalenia wyniku leczenia.

II. Stałe:

Stosowane są najczęściej. Są precyzyjne, przewidywalne, nie zaburzają wymowy. Wymagają za to od pacjenta idealnej i wzmożonej higieny jamy ustnej.

a) zamki metalowe

b) zamki kosmetyczne

c) technika lingwalna

 

III. Urządzenia dodatkowe

1. Łuki podniebienne:

Łuk podniebienny odrotowuje zęby, poszerza wymiar poprzeczny łuku, wzmacnia zakotwiczenie, może działać asymetrycznie lub symetrycznie:

Łuk językowy: poszerza, wzmacnia zakotwieczenie.

Łuk podniebienny z długimi ramionami poszerza, konsoliduje segmenty boczne:

2. Guziki:

Zwykle stanowią pierwszy punkt "zaczepienia" dla zębów stojących daleko od miejsca, gdzie stać powinny lub dla zębów mocno zrotowanych:

3. Mikrośruby (implanty ortodontyczne)

To istotny postęp w ortodoncji. Służa do wzmacniania zakotwieczenia lub wytworzenia go. Pozwalają pokonywać bariery, które dawniej były nie do pokonania. na zdjęciach mikrośruby umozliwiają rozklinowanie zębów będących w odwrotnym nagryzie.

4. Maska twarzowa

Wspaniały aparat ortodontyczny dla pacjentów z wadami doprzednimi: cofa żuchwę, wysuwa szczękę.

5. Headgear

Cofa szczękę lub zmienia płaszczyznę zgryzu.